Nieszczęśliwych wypadków w Tatrach w r. 1924 trzy, z których dwa zakończyły się śmiercią.

Imię i nazwisko osoby zaginionej - 1. Marja Irena Andkudowicz 2. Antoni Wakulicz

Miejsce stałego zamieszkania - 1. Zakopane, 2. Warszawa

Narodowość - Polacy

Wiek - 1. 17 lat, 2. 22 lata

Zawód - 2. słuch. uniwers.

Od ilu lat chodzi po Tatrach - pierwszy rok

Imię, nazwisko i adres osoby wzywającej Straż Ratunkową - Zofja Andkudowicz, Bystre

Dn. 25. VI. 1924 o godz. 6 po poł. zaalarmowała Pogotowie p. Zofja Andkudowicz, mianowicie schodząc z siostrą swą Marją i znajomym Wakuliczem z Giewontu żlebem Kirkora utknęli w drodze. Noc spędzili w żlebie. Rankiem d. 25. VI. p. Zofja szczęśliwie wybrnęła z matni, zaś siostra i znajomy czekają na pomoc.

Wynik ostateczny:

Marja Irena Andkudowicz i Antoni Wakulicz, schodząc z Giewontu żlebem Kirkora utknęli na jednym z progów tego żlebu. Przesiedziawszy tu całą noc, dopiero dnia następnego o godz. 11 w nocy zostali wydobyci, zdrowych sprowadzono do Zakopanego.

Ciężkiemu okaleczeniu uległ w dniu 28 lipca p, inż. Kalicki znany taternik, który schodząc z Mięguszowieckiego nad Czarnym Stawem ku Przełęczy Mięguszowieckiej, stoczył się wraz z głazem, którego się uczepił w przepaść 30 metrową po stronie Doliny Mięguszowieckiej.

Uwiadomiony o wypadku, a przebywający w schronisku nad M. Okiem dr. Fil. Łomnicki, pospieszył bezwłocznie na miejsce wypadku z pomocą. Całą zimną noc przesiedział p. Ł. przy co chwila omdlewającym z bólu inż. Kalickim, niosąc mu ratunek i otuchę. Zaalarmowane Och. Pogotowie ratunkowe przybywszy w nocy do Morskiego Oka z pierwszym brzaskiem dziennym udało się na miejsce wypadku, a po opatrzeniu rannego sprowadziło go do M. Oka, a stąd do Zakopanego.

P. inż. Kalicki doznał złamania prawej ręki, silnego potłuczenia wszystkich kończyn i głowy. Rany jednak nie groziły utratą życia i inż. K. po kilkutygodniowej kuracji przyszedł zupełnie do zdrowia. W akcji ratunkowej podkreślić należy ofiarność i poczucie obowiązku obywatelskiego ze strony dr. Łomnickiego, który z narażeniem własnego życia i zdrowia pospieszył pierwszy z pomocą.

Drugi wypadek o tragiczniejszem zakończeniu zdarzył się w dniu 9 sierpnia na Durnym. Towarzystwo złożone z czterech turystów z Warszawy udało się pod wodzą przewodnika spiskiego Pawła Spitzkofa młodszego na Durny.

Powyżej przełęczy Klimkowej, strącony w niewyjaśnionych okolicznościach kamień, rozbiwszy się na głazach, odłamkami obrzucił młodego turystę. Turysta otrzymawszy kontuzje zawisł nieprzytomny na linie nad przepaścią. Ponieważ trudności terenowe nie pozwalały pozostałym na sprowadzenie poranionego w dół, pozostawiono go pod opieką jednego z towarzyszy a reszta z Spitzkofem udała się po pomoc. Szczęśliwym trafem spotkali dążących w góry starszego Spitzkofa i Breuera, do których przyłączył się jeszcze zakopiański przewodnik Gąsienica Daniel. Równocześnie zawiadomione telefonicznie Karpackie Towarzystwo bezwłocznie wysłało dalsze dwie ekspedycje ratunkowe.

Dzięki energicznej i szybkiej pomocy, cała sprawa zakończyłaby się szczęśliwie, gdyby nie tragiczny wypadek w powrotnej drodze.

Oto znany przewodnik Breuer, odłączył się od całej grupy, by skrócić sobie drogę do schroniska. Wyprawa, która spodziewała się po powrocie do schroniska zastać już tam Breuera, nie zastała go, a gdy i następnego dnia Breuer nie ukazał się, zarządzono poszukiwania, rezultatem, których było odszukanie już zimnych zwłok śp. Breuera, który wracając skrótami w wieczór, skąpo rozjaśniony, skutkiem mgły światłem księżyca, poślizgnął się widocznie i życiem przypłacił odłączenie się od towarzyszy. Zaznaczyć przy tem należy, że nikt nie wyszedł bez szwanku, a zakopiański przewodnik Daniel, złamał rękę.

Imię i nazwisko osoby zaginionej - Jerzy Leperowski

Miejsce stałego zamieszkania - Poznań

Narodowość - Polak

Wiek - 38 lat

Zawód - kupiec

Od ilu lat chodzi po Tatrach - od niedawna

Imię, nazwisko i adres osoby wzywającej Straż Ratunkową - Inż. Stefan Makarczyk

Dn 25. VIII. 1924 r. o godz. 16-tej inż. Makarczyk zawiadomił mnie, że jakiś przygodny turysta utknął na Niebieskiej Turni, wzywając donośnym głosem pomocy.

Wynik ostateczny:Jerzy Leperowski idąc granią od Świnicy ku Zawratowi, utknął na Niebieskiej Turni, skąd ekspedycja ratunkowa wydostała go i sprowadziła na Halę Gąsienicową, bez żadnych uszkodzeń.

Imię i nazwisko osoby zaginionej - 1. Halina Solnic 2. Janusz Rudnicki

Miejsce stałego zamieszkania – Warszawa

Narodowość - Polacy

Wiek - 1. 24 l., 2. 27 l.

Zawód - akademicy

Od ilu lat chodzi po Tatrach - 1. pierwszy rok, 2. od szeregu lat

Imię, nazwisko i adres osoby wzywającej Straż Ratunkową - Henryk Jędrzejowski

Dn. 30. VIII. 1924 r. o godz. 9-tej telefonem z Hali Gąsienicowej zawiadomiono mnie, że dwóch turystów utknęło na północnej ścianie Świnicy, czekając na pomoc.

Wynik ostateczny: Halina Solnicka i Janusz Rudnicki schodząc północną ścianą Świnicy, utknęli ponad 40 metrowym uskokiem końco­wym, skąd ekspedycja ratunkowa, zaasekurowanych na linie, sprowadziła na piargi.