13. VI. z Kotła Kasprowego Wierchu zniesiono Gnatka Jana, lat 30, z Krakowa, który przewrócił się tak fatalnie, że doznał silnych obrażeń.

14. VI. zniesiono górala Pystorskiego, który złamał nogę na Polanie pod Kominami.

4. VII. z Czerwonej Przełęczy zniesiono Głodka Henryka z Warszawy, który schodząc ze Sarniej Skałki złamał nogę.

 Tegoż dnia wyruszyli ratownicy TOPR ponownie do wzywającego pomocy w pn. ścianie Giewontu Bilińskiego Jana, lat 20, z Łodzi. Będąc po raz pierwszy w Tatrach, wybrał się wraz z dwoma kolegami na Giewont od strony północnej. Każdy z nich szedł własny drogą, koledzy jednak zawrócili - Biliński natomiast wyszedłszy dość wysoko w ścianę, obsunął się, lecz zatrzymał się na półce kilka metrów poniżej.
Do uwięzionego w skałach dotarli pierwsi ratownicy, którzy w dniu tym pełnili dyżur społeczny na Giewoncie. Wspólnie z przybyłą grupą TOPR z Zakopanego sprowadzono go ze ściany.

W podobnym wypadku interweniował ratownik Gajewski Michał, pełniący dyżur na Hali Gąsienicowej w dn. 16. VII. Sprowadził on ze ściany Kopy Magury Gołąba Michała. lat 94, z Krakowa.

26. VII. zniesiono ze Skupniowego Upłazu prof. dr Bogusławskiego Waleriana, który schodząc z Hali Gąsienicowej, złamał nogę w kostce.
W tym samym dniu wyruszyło Pogotowie na Polanę Strążyską, skąd zniesiono silnie potłuczonego Molcherczyka Franciszka, lat 24, studenta zamieszkałego w Zabrzu. Schodził on samotnie z Giewontu żlebem Kirkora i zleciał z jednego z progów (przypuszczalnie trzeciego), mimo potłuczeń sam dotarł do szałasów na Polanie Strążyskiej.

28. VII. znieśli ratownicy TOPR inż. Naimskiego Henryka, lat 54, z Warszawy, który przy przejściu przez potok na Psiej Trawce złamał nogę w biodrze.

2. VIII. późnym wieczorem wyruszają ratownicy przebywający w Morskim Oku pod Żabią Czubę na skutek fałszywego alarmu.

3. VIII. z Dol. ku Dziurze zniesiono i odwieziono do szpitala z rozbitą głową chłopca 13-letniego, Kluciniaka Stanisława z Częstochowy, który obsunął się ze skały. Przybył on do Dol. ku Dziurze z całą wycieczką kolonii z Białego Dunajca, gdzie chłopcy porozchodzili się po skałkach. Inny chłopiec z tej wycieczki obsunął się również i zranił sobie nogę.

W dn. 3. VIII, przebywający na kursie taternickim w Morskim Oku ratownicy TOPR interweniują w wypadku odpadnięcia i potłuczenia się w ścianie Żabiego Niżniego, Grajewskiego z kursu warszawskiego. Poszkodowany, którego wyciągnięto na linie, o własnych siłach zeszedł do schroniska.

W dn. 9. VIII. zgłosiła się do Pogotowia ob. Stenzowa i oznajmiła, że córka jej Joanna, lat 18. studentka z Krakowa, wyszła dnia poprzedniego na Halę Gąsienicową i dotychczas nie powróciła. W godzinę później otrzymano wiadomość, że taternicy wspinający się na Granaty natrafili w żlebie Drege'a na zwłoki kobiece. Tegoż dnia wieczór Pogotowie zniosło ofiarę, którą okazała się poszukiwana Joanna Stenzówna. Jak się okazało, wypadkowi musiała ulec jeszcze w dniu 8. VIII. późnym wieczorem, Stenzówna bowiem zostawiła plecak w schronisku na Hali Gąsienicowej i udała się na Orlą Perć. Ok. godz. 16-ej widziano ją na Małym Kozim Wierchu idącą w kierunku Granatów, dokąd musiała dojść już o zmierzchu. Chcąc skrócić sobie drogę, lub ją zmyliwszy, trafiła do żlebu Drege'a, gdzie spadła ok. 100 m z jego głównego progu, ponosząc śmierć na miejscu.

W dn. 15. VIII. TOPR interweniuje ponownie w wypadku utknięcia w pn. ścianie Giewontu. Tym razem utknął Śmiały Augustyn, lat 20 i Jasny Karol, lat 19, obaj z Raciborza. Przybyli oni pociągiem turystycznym do Zakopanego i udali się na Giewont przez Halę Kondratową, po czym zaczęli schodzić ze Szczerby wprost ku Dol. Strążyskiej. Pokonawszy w dół szereg stromych trawiastych uskoków, utknęli w wysokości ok. 100 m nad progiem żlebu i zaczęli wzywać pomocy. Ofiary już o zmroku spuszczono na linach i sprowadzono do Zakopanego. Obaj byli po raz pierwszy w Tatrach.

W dniach 17-20. VIII, przeprowadzono ciężką akcję ratowniczą w dwu tragicznych wypadkach taternickich jakie wydarzyły się na Pośrednim Mięguszowieckim Szczycie.

Dn. 17. VIII wieczór zaalarmowano TOPR, że jeden z taterników przebywający na kursie stalinogrodzkim Milówka Adam, lat 32, uległ wypadkowi na Mięguszowieckiej Przełęczy Wyżniej. Wyprawa w liczbie 8-u ludzi przybyła wieczór samochodem do Morskiego Oka, skąd w ulewnym deszczu wyruszono dalej. Jak się okazało, na ratunek wyruszyły już z Morskiego Oka liczne grupy taterników. Ratownicy TOPR przybyli o świcie dn. 18. VIII. na Mięguszowiecką Przełęcz pod Chłopkiem. Usłyszano głosy na drodze "po głazach" i udano się w tamtym kierunku. Po przekroczeniu drugiego żlebu natknięto się na grupę taterników, która poprzedniego dnia udała się z Morskiego Oka na miejsce wypadku. Wybrali się oni na wyprawę bez odpowiedniego przygotowania i sprzętu. Po dojściu na miejsce okazali się zbędni.
Kierujący akcją - najbardziej doświadczony spośród nich taternik –
Biel Stanisław, na skutek braku miejsca na biwak (przy rannym znajdowało się jeszcze 5 osób z grupy, która szła wraz z Milówką), odesłał ich z powrotem. Szli oni całą noc drogą "po głazach" w fatalnych warunkach, przy silnym wietrze i padającym śniegu, toteż nad ranem byli w stanie zupełnego wyczerpania.
Teraz nastąpiła druga katastrofa.
Przy przekraczaniu stromego żlebu rozciągnięto poręczówkę do której przypinano się przy pomocy karabinka. Przechodząc tym żlebem Westwalewicz Tadeusz, student z Krakowa, lat 21, urwał się z blokiem, który przeciął linę i spowodował upadek Westwalewicza w przepaść. Ekspedycja rato¬wnicza wyprowadziła pozostałych z niebezpiecznego trawersu. Na skutek ciężkich warunków i konieczności interwencji w drugim wypadku, postanowiono zawiadomić THS (Tatrańska Horska Słuzba). W tym celu dwóch ratowników posłano do Popradzkiego Jeziora. Pozostali udali się drogą po "głazach" do miejsca pierwszego wypadku.
W żlebie spadającym z Mięguszowieckiej Przełęczy Wyżniej spotkano ratowników THS w liczbie 14-u, którzy -jak się okazało - jeszcze w nocy zostali zawiadomieni o wypadku. Ratownicy TOPR pozostawili akcję znoszenia pierwszej ofiary ratownikom słowackim i udali się na poszukiwanie drugiej. Zwłoki Westwalewicza znaleziono na płytach w pd. ścianie Pośredniego Mięguszowieckiego ok. 250 m poniżej miejsca wypadku.
Dnia tego zeszli ratownicy TOPR i znajdujący się przy pierwszej ofierze taternicy, do schroniska przy Popradzkim Jeziorze. Ratownicy THS rozpoczęli znoszenie Milówki, lecz po 100 m transportu stwierdzono śmierć ofiary, na skutek czego zabezpieczono zwłoki i z powodu fatalnych wa¬runków odłożono dalszy transport.

W dn. 19. VIII. ratownicy TOPR znieśli ciała Milówki i Westwalewicza do Popradzkiego Jeziora. W transporcie pomogli przybyli później ratownicy THS. Zwłoki zwieziono do Szczyrbskiego Jeziora, skąd przewieziono je do Zakopanego.
Wypadek powyższy i dalsze jakie miały miejsce wśród uczestników taternickiego obozu stalinogrodzkiego (w których jednak obyto się bez pomocy GOPR) świadczą, że zarówno organizatorzy jak i instruktorzy nie stali na wysokości zadania. Obóz ten po kilku dniach został przez kierownictwo Sekcji Alpinizmu rozwiązany.
W akcji ratowniczej, podjętej przez taterników przebywających w Morskim Oku widzieliśmy wiele ofiarności i poświęcenia - była ona jednak zupełnie nieprzemyślaną. Nasuwa się tu wniosek, że przy szkoleniu taternickim należy duży nacisk położyć na ratownictwo.

W dniu 19. VIII. zdarzył się znów taternicki wypadek w pn - zach. ścianie Kozich Czub. Ofiarą była Urbańska Krystyna, lat 19, studentka z Krakowa, która idąc jako pierwsza w towarzystwie Łuszczakiewicza Jerzego, również studenta z Krakowa, odpadła na trawersie, tłukąc sobie głowę i przecinając podudzie. Ofiarę zniesiono do Kuźnic i odwieziono do szpitala w Zakopanem.

W dn. 19. VIII. zniesiono z Hali Gąsienicowej Dziubasa Jana z Warszawy, który skręcił nogę.

22. VIII. zniesiono z Dol. Białego Broniecką Helenę lat 54, ze złamaną nogą.

Dn. 22. VIII. o godz. 21-ej przebywający na Hali Gąsienicowej ratownicy zauważyli w pn. wsch. ścianie Świnicy sygnały świetlne. Siedmiu ratowników wyruszyło nocą pod ścianę, gdzie porozumiano się z wzywającymi pomocy. Okazało się, że taternicy Grocholski Józef, lat 32, Mikuranda Henryk, lat 20 i Gryczyński Maciej, lat 18, wszyscy z Łodzi, zeszli z właściwej drogi ścianą i utknęli.
Poszkodowanym spuszczono o świcie liny, wyciągnięto ich i sprowadzono na Halę.
Akcja ratownicza przeprowadzona była przy wietrze i ulewie.

Dn. 23. VIII. rano znów wyrusza wyprawa złożona z 8-u ratowników do Morskiego Oka na skutek alarmu, że Norton Bronisława i Dąbrowski Stefan z Warszawy, wyszli dnia poprzedniego o godz. 4-ej rano na grań Mięguszowiecką i nie powrócili. Norton pozostawiła w schronisku kilkuletnią córeczkę. Poszukiwanych, którzy na skutek opóźnienia się biwakowali na Mięguszowieckim, spotkano w Dol. za Mnichem.

Dn. 25. VIII nocą o godz. 23-ej wyrusza wyprawa TOPR do Dol. Waksmundzkiej, gdzie utknęli w skałach Olkowska Irmina, lat 22, z Warszawy i Soroczyński Andrzej, lat 22, dziennikarz z Opola. Schodzili w towarzystwie jeszcze dwu osób z Wołoszyna i utknęli. Towarzyszom udało się zejść i zawiadomić Pogotowie.
O świcie sprowadzono turystów ze skał i odprowadzono do Roztoki.

W dn. 2. IX. zdarzył się jeszcze jeden śmiertelny wypadek. Tym razem w Tatrach Zachodnich. Zabił się 17-letni student Paszkiewicz Tadeusz zam. w Kielcach, który idąc granią przez Rzędy ku Przełęczy Tomanowej w towarzystwie siostry Marii i Woronieckiego Narcyza, spadł w stronę Hali Tomanowej ok. 100 m. Nieprzytomnego poczęli początkowo znosić towarzysze. Nie mogąc sobie dać rady, udano się po pomoc do schroniska na Hali Ornak. Zorganizowana przez znajdującego się w schronisku ratownika Niemkiewicza wyprawa po przybyciu na miejsce stwierdziła śmierć ofiary. Nazajutrz przybyli z Zakopanego ratownicy TOPR, znieśli zwłoki do dol. Kościeliskiej i odwieźli do Zakopanego. Przyczyna wypadku była towarzyszom nieznana, gdyż Paszkiewicz znajdował się po drugiej stronie grani. Powodem mogło być urwanie się bloku, niemniej jednak wypadek był wynikiem wielkiej nieostrożności.